سلام
بالاخره دیروز بعد از ظهر جایزم به دستم رسید.
با تشکر از همه دست اندر کاران.
میدونید جایزم چی بود.
یه لوح تقدیر و یه کارت هدیه

شهادت اسوه صبر و مقاومت تسلیت باد.

نه که بخوام از خودم تعریف کنم ولی از شب یلدای ١٣٨٨ که وبلاگ نویسی رو به صورت جدی و مداوم شروع کردم وبلاگهای زیادی ساختم(بالغ بر٣۴ وبلاگ) و البته برای خیلاشونم جایزه گرفتم و روی هر کدومشونم کلی کار کردم.
ولی این وبلاگ نمیدونم یه چیز دیگس.
خیلی وقتا میشه سه چهار روز خودم بهش سر نمیزنم ولی وقتی میام میبینم بازدید کننده داشته اونم در حد قابل قبول.
قرآن سرتاسر معجزه ست.
البته فکر نکنید اینا به خاطر برنده شدن تو مسابقه ست ولی با این تفاسیر سعی میکنم که این وبلاگ رو به روز کنم اونم در حد معقول و منطقی.

امروز با خانم سهرابی صحبت کردم

بالاخره موفق شدم.

امروز تقریبا ساعت٨:٣٠برای دومین بار با خانم سهرابی تماس گرفتم.

موفق نشدم باهاشون صحبت کنم.

خدا خیرش بده یه خانمی کارمو راه انداخت.

امروز میخوام با خانم سهرابی تماس بگیرم.

انشاالله بتونم با ایشون صحبت کنم.

سلام

سال نو مبارک.

فکر کنم تو مسابقه رتبه آوردم.

امروز متوجه شدم.

وای خدای من چقدر دیر فهمیدم از ١٨اسفند نتایج روی سایت بوده.

این شهر در 132 کیلومتری جنوب سوریه قرار دارد و امروز دارای دو بخش کاملا مجزا یکی بخش قدیمی و باستانی و دیگری بخش جدید و امروزی است که مصالح به کار رفته در ساختمان های در هر دو بخش این امر را به خوبی برای هر تازه واردی بیان می کند.
بصری نزد مسلمانان و مورخان اسلامی نقش و موقعیتی ویژه دارد، زیرا حدود سی سال قبل از بعثت رسول خدا (ص) شاهد قدوم مبارک آن حضرت در سن 9 یا 10 سالگی بود.
این شهر در گذشته دور از توابع حوران بود و اکنون یکی از شهرهای استان درعا است.
شهر بصری در قبل و بعد از اسلام، واسطه تجارت بین شبه جزیره حجاز و شام بوده و کاروان هایی که از شبه جزیره برای تجارت به شام می آمدند، ابتدا توقف کوتاهی در شهر بصری می کردند و پس از تجارت مقدماتی و استراحت لازم به سوی دمشق می رفتند.
قدمت بصری از لحاظ تاریخ و تمدن شهرنشینی به هزاره اول پیش از میلاد می رسد و هم اکنون نیز آثاری از آن دوران بر جای مانده است که از آن جمله می توان به سالن ئتاتر، مسجد عمری، جامع مبرک و کلیسا و دیر بحیرای راهب و محل دیدار وی با پیامبر اسلام (ص) در دوران نوجوانی نام برد.
دیر و کلیسای بحیرای راهب که زمانی وی در آن به عبادت می پرداخت ، امروز در کوچه های باریک و قدیمی بصری قرار دارد و از آن جز بنای مخروبه بدون سقف و با دیوارهای ریخته در برخی محل ها چیز دیگری باقی نمانده و به محلی برای بازدید گردشگران در شهر بصری تبدیل شده است.
این مکان نزد مسلمانان اهمیت و قداست ویژه ای دارد، چرا که پیامبر(ص) در دوران نوجوانی و حدود سی سال قبل از بعثت برای انجام امور تجاری همراه ابوطالب به شام آمده بود.
کاروان آنان در این مکان به وسیله راهبی به نام بحیرا متوقف شد و مورد پذیرایی قرار گرفت. چون بحیرا به نوجوان همراه کاروان یعنی محمد(ص) نگریست با دیدن علائمی که در کتاب آسمانی خود از پیامبر (ص) خوانده به ابوطالب گفت که وی را محافظت کن زیرا من در پیشانی او مهر پیامبری می بینم.
این مکان به جهت دیدار مزبور ارزش و قداستی ویژه در تاریخ اسلام دارد و امروز در بسیاری از کتاب های تاریخ اسلام به آن اشاره شده و می شود.
کلیسایی که اکنون مخروبه آن دیده می شود به ظاهر در دوره بیزانس (قرن چهارم میلادی) یعنی سه قرن قبل از اسلام ساخته شده و در دوران های بعدی تعمیراتی در آن صورت نگرفته است.
این کلیسا مساحتی حدود یکصد متر داشته و در ورودی آن اکنون با اتصال درب آهنی مسدود شده است و سقف این کلیسا نیز به مرور زمان از بین رفته و امروزه تنها دیواره های مرتفع آن باقی مانده است.
علامت صلیبی کوچک بر دیواره غربی یعنی بالای در ورودی کنده شده و کتیبه ای به زبان سریانی نیز بر آن دیده می شود.
اکنون مردم شهر در اطراف آن حلقه زده اند و خانه های آنان در اطراف این کلیسا قرار دارد و کودکان در کوچه و پس کوچه های آن روز را به شب می رسانند و بازی های کودکانه خود را در لابلای خانه های این شهر تاریخی انجام می دهند.
در حدود سیصد متر ' کلیسای بحیرا' نمای مسجدی دیده می شود که دارای مناره ای کوچک و در ورودی بسیار کوتاهی است و برای ورود به آن باید خم شد.
این مسجد، 'جامع مبرک' است که سابقه ای تاریخی از قرون نخستین اسلام داشته و یادگار وقایعی مقدس و بزرگ است.
در این مکان شتر پیامبر (ص) بر زمین نشست که بعدا مسجدی ساخته اند که مبرک (محل نشستن شتر) نامیده شد.
مسجدی است بسیار کوچک با بنایی قدیمی که کوله باری از ده ها قرن قدمت بر دوش دارد.
در داخل مسجد، شبستان کوچکی است که در عصر حاضر تعمیراتی در آن انجام شده و اکنون مردم محل در آن نماز می گزارند.
در سمت راست این شبستان، حجره ای کوچک و تاریک است و داخل آن قطعه سنگی بر روی زمین به ابعاد 5/1 در 5/1 متر دیده می شود که دارای چهار گودال کوچک به اندازه زانو و جای پای یک شتر است .
ریش سفیدان شهر بصری معتقدند، این نشانه همان جای زانوی شتر رسول خدا(ص) یا حامل قرآن به بصری است.
در این مکان با توجه به کوچک بودن آن از سنگ یک تکه است که در بالا و پایین سمت راست آن برجستگی هایی وجود دارد که در دل دیوار فرو رفته و کار لولا را بر عهده دارد و با ورود به آن حیات کوچکی به اندازه 25 متر مربع به چشم می خورد که از سمت راست به قبرستان موجود در پشت این مکان مقدس راه دارد.
در این قبرستان همه قبور با سنگ های سیاه از سطح زمین بالا آمده و در لابلای آن نیز بوته هایی از زمین روییده است و تردد در آنها به زحمت انجام می شود و کودکان نیز در کناره این قبرستان مشغول بازی های معمول خود هستند.
با ورود هر تازه واردی به شهر و به اطراف این مسجد نگاه ها به وی دوخته می شود ولی بازی ادامه دارد.
کودکان و برخی افراد نیز با دیدن گردشگران به سمت آنان می آیند و تلاش دارند تا نقشه های شهر را که در آن اماکن باستانی وجود دارد به افراد تازه وارد بفروشند.
علاوه بر این برخی افراد نیز سوار بر موتور هنگام ورود گردشگران از آنان درخواست می کنند تا همراه شده و راهنمایی مکان های باستانی را در ازای دریافت وجه بر عهده بگیرند.
کف مناطق باستانی این شهر پوشیده از سنگ های سیاهی است که از آن در ساخت ساختمان نیز استفاده شده است و خودرو هنگام حرکت در آن به لرزش می افتد و همین امر موجب شده است تا در و دیوار شهر رنگ سیاه کمرنگ داشته باشد.
این شهر در سال سیزده هجری به وسیله 'خالد بن ولید' با صلح فتح شد.
شهر بصری علاوه بر دیر و جامع مبرک شمار زیادی از جلوه ها و آثار تاریخی و قدیمی خود را حفظ کرده و می توان از باقیمانده های تاریخی در این شهر، سال های رونق آن را در ذهن تداعی کرد و امروز بخش هایی از آن تخریب شده است.
آثار شهر قدیمی بصری، آن را بصورت ویرانه و یا مخروبه ای جلوه گر ساخته که این آثار خود بیانگر تمدنی درخشان در ورای قرن ها و هزاره هاست که یکی از آنها قلعه و صحنه تآتر بصری است که در اطراف آن حمام ها، معابد و بازارهایی وجود داشت و امروز چیزی جز ویرانه از آنها باقی نمانده است و محلی برای کسب و کار برخی هنگام بازدید گردشگران شده است و راهنمایان از آن به طور مختصر به عنوان 'حمامات رومی' نام می برند.
خانه های بخش قدیمی شهر بصری نیز بر اساس معماری سنتی و بهره برداری کامل از سنگ های نامنظم کوه های موجود در محل به رنگ سیاه ساخته شده است و وقتی انسان وارد این بخش می شود، به نظر می رسد حداقل به هزار سال قبل برگشته است .
برخی از ساکنان آن با وجود فقر و تنگدستی و داشتن خانه های بسیار محقر دارای قلب هایی مهربان و مملو از مهر و محبت و میهمان دوستی هستند.
در این شهر آثاری تاریخی و حائز اهمیت که کوله باری از قـرن ها حـوادث، آنـها را راسـت قـامـت تـر کرده وجـود دارند که از جمله آنها دروازه اصلی و تاریخی شهر است.
این شهر در دوران رومی ها و قبل از اسلام دارای دیوار و استحکامی قوی بود و اکنون بعضی از قسمت های خراب شده آن موجود و در سمت غرب آن دروازه بزرگ و اصلی شهر با مقداری از دیوار قدیمی آن همچنان پابرجا است.
این دروازه از آثار قرن دوم قبل از میلاد است که امروزه درحدود دویست متری داخل شهر واقع شده و اطراف آن میدان کوچکی است.
قلعه و تئاتر بصری یکی از آثار قدیمی این شهر است که مجموعه ای است دارای قلعه، حمام ، ورزشگاه و تئاتر بوده و اطراف آن خندق نسبتاً بزرگی حفر شده است.
این مجموعه در مرکز شهر قرار دارد و به وسیله پلی ساخته شده از سنگ بر روی خندق با داخل قلعه مرتبط می شود.
در دو طرف این پل مجسمه های سنگی از آثار رومی ها نصب و از سمت راست با عبور از در قلعه و با گذر از راهروهای تاریک که در گذشته با چراغ های دیواری روشن می شده است به سالن اصلی یا تئاتر بصری راه می یابیم.
در سمت چپ این محل پلکان های بسیار باریک ما را به طبقه بالا راهنمایی می کنند که در حقیقت به بالاترین نقطه ورزشگاه یا تئاتر قلعه مرتبط است و نبود چراغ در آنها موجب انصراف از بالا رفتن می شود و انسان حیاط را که دارای پله های باریک با شیب تند است به این پله های تاریک ترجیح می دهد.
در بالای این مکان به یکی از اعجاب انگیزترین و جذاب ترین اثر تاریخی و هنری یعنی ورزشگاهی از دوران روم می رسیم.
محوطه و شکل این مکان مشابه ورزشگاه های کنونی است که پلکان هایی بصورت نیم دایره در حدود چهل ردیف از کف تا بالاترین نقطه داشته و محل نشستن تماشاچیان بوده است.
فضای میدان به طول 102 متر و ارتفاع 26 متر است که حدود 15 هزار نفر را در خود جای می داد. در آن دوران، این جا عرصه رزم و تنازع برای بقا بوده و حاضران صحنه های مزبور را تماشا می کردند.
گلادیاتورها، در مقابل تماشاچیان بی عاطفه بطور بیرحمانه ای به جان یکدیگر می افتادند و شرط آزادی خود، یعنی کشتن رقیب را با وحشیگری هر چه تمام تر تحقق می بخشیدند.
آنان با ریختن خون یکدیگر ساعاتی از نشاط را برای مردمی که از دیدن جان دادن دیگران لذت می بردند، فراهم می کردند.
در این میدان گاهی اسرا و بردگان به کام شیران گرسنه می افتادند و کمتر کسی بود که می توانست از این معرکه جان به در برد.
در سمت جنوب ورزشگاه و در قسمت پایینی آن، جایگاه اصلی و محل نشستن امرا، پادشاهان و بزرگان بوده است.
در پشت این مکان یعنی در طبقه بالای سمت راست، سالن بزرگ دیگری است که اکنون به صورت موزه ای مخروبه درآمده است.
در این سالن نیم تنه ها و سرهای سنگی فراوانی از مجسمه های خدایان، بزرگان و اشراف برده دار رومی به نمایش درآمده ولی بیشتر آثار این سالن به سرقت رفته اند. احتمال می رود این امر در دوران تسلط و اشغال فرانسوی ها بر شهر صورت گرفته باشد.
در سمت راست این سالن، یک نقاشی دیواری بسیار زیبایی از اتصال هزاران قطعه کوچک سنگی رنگین به جلوه هنری این سالن افزوده است. به نظر می رسد از دوران رومی ها تاکنون در این مجموعه عظیم هیچ ترمیم و تجدد بنایی صورت نگرفته باشد.
کمی پایین تر از قلعه و ورزشگاه بصری، ویرانه قدیمی شهر آغاز و ابتدای آن دروازه ای کوچک که تنها ستون های آن باقی مانده اند ، دیده می شود که دروازه بازار بزرگ بصری بوده است.
بازار شهر پس از آن قرار دارد که روزگاری همواره یکی از مراکز مهم اقتصادی سرزمین شام محسوب می شد و همه روزه شاهد حضور هزاران نفر از تجار نقاط مختلف و تلاش فراوان آنان در انجام امور تجاری بوده است.
اکنون پس از حدود 23 قرن، جز ویرانه ها و ستون های آن چیزی دیده نمی شود. در کنار بازار، بقایای چند حمام از قرون اولیه اسلامی که سالم تر از بقیه آثار است، دیده می شود.
در کنار آن نیز بقایای ویرانه یک کلیسا و یا معبد متعلق به قرون دوم و سوم میلادی است.
حدود دویست متر بالاتر از بازار و در انتهای قسمتی از شهر قدیمی بصری، مسجدی به نام عمری از بناهای قرن اول هجری وجود دارد.
این مسجد در ابتدا کلیسا بوده و پس از فتح شهر به مسجد تبدیل شده است. جامع عمری در سال 1327 میلادی تعمیراتی بسیار جزیی یافته ولی ترکیب بنای آن از همان دوران تا کنون باقی مانده است.
عمری مسجدی است بسیار کوچک و از سنگ های کوهی نامنظم ساخته شده و مأذنه ای چهار گوش و کوچک دارد. هم اکنون اهالی در این مسجد نماز می گزارند.
در کنار این مسجد نیز کوچه باریکی وجود دارد که با کف آن با سنگ پوشیده شده است و در کنار این کوچه و پایین دیوار مسجد نیز حوض های کوچکی وجود دارد که بیشتر شبیه قبر سنگی است و برای شست و شو از آنها استفاده می شد.
در کنار خانه های مقابل دیوارهای این مسجد نیز سنگ های تراشیده به صورت ستون با سر ستون به چشم می خورد که گویای تاریخ رفته بر این شهر است و همه آنها به صورت تاریخی گویا از پیشرفت های پیشینیان به نسل حاضر سپرده شده است .
منبع:ایرنا

خورشید به سوگ مصطفی می گرید

مهتاب به حال مجتبی می گرید

در مشهد دل چه کربلایی برپاست

قومی به شهادت رضا می گرید

ایام سوگواری تسلیت باد.

التماس دعا

1- هدف فاعل یا هدف فعل: یکی از مسائل اساسی که همیشه برای بشر مطرح بوده است و هر انسان عاقل و متفکر پیوسته در اندیشه پاسخ به آن است، هدف زندگی است یعنی انسان برای چه آفریده شده است، برای چه زندگی می‌کند.از کجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود.…به کجا می‌روم آخر،ننمایی وطنم. نکته ای که باید به آن توجّه شود این است که:«هدف از خلقت چیست» یک وقت به این معناست که هدف خالق از خلقت چیست؟ یعنی خالق چه انگیزه‌ای دارد و چه چیز عامل و باعث و محرّک اوست برای خلقت، این چیزی است که خلقت نمی‌تواند باین معنا هدف داشته باشد این مستلزم نقص و کمبود فاعل (خداوند) است. یعنی این گونه هدفداری تنها در فاعل‌های بالقوه و در مخلوقات صادق است، و در خالق هستی یعنی خداوند، مورد و مصداق ندارد چون این‌گونه هدف داشتن‌ها برمی‌گردد به استکمال یعنی فاعل با کار خود می‌خواهد به چیزی و کمالی که ندارد برسد.ولی یک وقت هدف فعل مطرح است، زیرا هر کاری را که در نظر بگیریم این کار بسوی هدفی است و بسوی کمالی است و برای آن کمال آفریده شده است و این فعل آفریده شده است که به آن کمال برسد، مانند گیاهی که از زمین می‌روید و شروع به رشد و فعالیت می‌کند، به سوی کمال پیش می‌رود این غایت فعلی است. آنچه در این پاسخ پی‌گیری می‌شود همین معنای دوّم است :

قرآن هنگامی که ایران ، روم  را در سال 615 میلادی شکست داد و موجب خوشحالی قریش شد، با قاطعیت کامل گفت در کمتر از ده سال دیگر روم ایران را شکست خواهد داد و اینچنین شد.
قرآن هم چنین با قاطعیتی کامل خبر داد که آن کس که پیامبر را ابتر و بی دنباله (مقطوع النسل) می خواند خودش ابتر است و آن شخص که در آن روز فرزندانی داشت تدریجاً در طول دو سه نسل منقرض شدند.
منبع:رشد

در مورد اولین لباس یا دوختن اولین لباس هم اگر بطور مطلق مد نظر باشد حضرت آدم و حوا علیهماالسلام هستند که پس از هبوط به زمین نیازمند ستر و پوششی برای پوشاندن عورتهایشان شدند و از برگ درختان استفاده کردند که در سوره مبارکه اعراف از آیه شریفه ٢٠ به بعد بدان اشاره شده اما اگر صرفا با همین کلمه لباس باشد داستان حضرت داود علیه السلام است که خداوند میفرماید ما صنعت دوختن لباس را به او آموختیم البته منظور لباس نظامی و یا همان زره می باشد که در سوره انبیا آیه ٨٠ بدان اشاره شده است.
منبع:تالار گفتگوهای تا ظهور

امام رضا:«باقلاساقها راپرمی کند وخون تازه می رویاند»

باقلا غذای سبکی است که مقدار بسیارزیادی ویتامین آ و ب و ث و ای،دارد .همچنین در آن آهن زیادی وجود دارد .به همین جهت ، از غذاهای خون سازاست ومغزاستخوان را تقویت می کند .خوردن باقلا برای افراد لاغر مناسب است[افرادلاغراغلب طبع سردوخشگ دارندباقلاالویت سوم آنهاست] . باقلا زود هضم می شود وسینه و ریه را پاک می کند .

 همچنین باقلا سرفهء خشک رادرمان می کند و برای اسهال مفید است .کسانی که کلیه ی آ نها سنگ ساز است بهتر است باقلا بخورند . البته درخوردن باقلا نباید زیاده روی کرد ، چون معده راسنگین می کند.باقلای خشک مقوی ترازباقلای تازه است وشیرمادران رازیاد می کند

منبع:زیتون ١

پسته ی ایرانی یکی از بهترین  پسته های دنیاست . بهترین نوع آن ، پسته دامغان است. علاوه بر دامغان شهر های رفسنجان و قزوین هم پسته خوبی دارند.

خوردن پسته کم خونی و ضعف رادر مان می کند ، همچنین به علت داشتن فسفر و کلسیم زیاد در محکم کردن استخوان ها و عضله های بدن نقش مهمی دارد . پسته  آهن فراوانی نیز دارد .به همین دلیل بسیار خون ساز است هم چنین خوردن آن باعث تقویت قلب ،هوش و حافظه انسان میشود خوردن پسته برای درمان درد کبد و یرقان زردی ،هم مفید است.زیاده روی در خوردن پسته زیان هایی دارد از جمله معده را دچار نفخ می کند افراد چاق هم باید کمتر پسته مصرف کنند چون بسیار چاق کننده است .هم چنین کسانی که ناراحتی کلیه یا معده ویا مرض قند دارند باید از خوردن پسته خودداری کنند .بعضی ها[افراددموی وصفراوی،گرم وتروگرم وخشگ] با خوردن پسته مبتلا به جوش همراه با خارش می شوند پس بهتر است بعد از آن میوه های ترش بخو رند.پسته را باید در جای خنک نگهداری کرد چون ممکن است کرم زده شود.

زیتون:پسته گرم وخشگ است همانطوردرمتن مذکورآمده افراددموی وصفراوی(گرم تروگرم خشگ)کمتربایدمصرف کنندتادچارکمردردناشی ازپرخونی وسایرامراض آن نگردندچون برکبدآنها فشاروارد میکند.

اما اگرقبل وبعدخوردن پسته نمک بچشیم هضم آن آسان میشودپسته شوربی خاصیت است چون درجریان حرارت دیدن برای بودادن وشورکردن ویتامین های خودراازدست میدهد.
منبع:زیتون ١

ارزش والای کلام خدا در بین مسلمانان و مقام بلند این معجزه بزرگ الهی در تمام زمانها و مکانها، قرآن پژوهان و دانایان سراسر جهان را شیفته خود ساخته و هر کس به اندازه توان و دانش خود با تاویل و تفسیر آیات کوشیده است پرده ابهام از معانی قرآن بردارد.

از جمله کسانی که به امید یافتن لولو و مرجان به اعماق این دریای بی کران پای نهاده یک دانشمند مسلمان هندی است که به بررسی گیاهان در قرآن کریم پرداخته است.

گیاهانی که قرآن مجید از آنها نام برده است هم از نظرخواص و کاربرد وهم ازجهت اشاره به رویدادها و وقایعی که همراه با نام این گیاهان آمده نیز از اهمیت ویژه ای برخوردارند و شناخت این

نکـتـه آیـه: هر نوع گیاهی در تعادل و توازنی آفریده شده است:

همه درختان و گیاهان از مواد اساسی مشترکی سـاخـتـه شده اند از جمله: کربن ـ اکسیژن ـ نیتروژن و فسفـر. تنها اختلاف میان انواع گـیـاهـان و انـواع درخـتان با همدیگر در اندازه هر یک از عناصر مزبور در آنهاست. یعنی هـر کدام از آنها  در تعادل و توازنی از عناصر مزبور  هستند.
منبع:قرآن شناسی

«(یوسف گفت): هفت سال افزون بر سالهای گذشته می کارید. هر چه درو کردید در خوشه خود باقی بگذارید بجز بخش کمی از آن که می خورید». (دأب: بمعنی: جنب و جوش و فعالیت افزون در انجام سنت ها (مانند آداب و رسوم و شعائر و کشت و غیره) است).

پادشاه مصر خواب 7 گاو فربه می بیند که 7 گاو لاغر آنها را می خورند و خواب 7 خوشه سبز و 7 خوشه خشک را می بیند. یوسف در تأویل  خواب وی می گوید: 7 سال افزون می کارید و تولید می کنید. غیر از بخشی از آن که می خواهید بخورید بقیه را در خوشه خود باقی بگذارید، و 7 سال خشکسالی پس از آن خواهد آمد. نکته مورد نظر ما در آیه اینست که یوسف می گوید: غیر از بخشی از آن محصول که می خواهید بخورید بقیه (که برای انبار و ذخیره نمودن است) را در خوشه خود باقی بگذارید. و امروزه بررسی های علمی نشان می دهد که بهترین روش نگهداری دراز مدت حبوبات رها نمودن آنها در خوشه آنهاست، برای نرسیدن هوا به آن و نگهداشتن رطوبت طبیعی خود.

« و زمین را بی گـیـاه می بـیـنـی ولی هـمـیـنـکـه آب بر آن نازل می کنیم به جـنـب و جـوش درمی آیـد و می پـرورانـد و انـواع گـیـاهـان نـشـاط انـگـیـز را می رویـانـد»!

(زمین در آیه البته مجاز است و منظور از آن دانه است. در مقدمه راجع به مجاز بحث شده است).

نکته آیه: با نازل شدن آب بر زمین، زمین به جنبش در می آید، پروریده می شود و میرویاند:

در خاک دانه های بسیار ریزی وجود دارد که ما آنها را نمی بینیم. قطر آنها از جمله حول و حوش 3 هزارم میلیمتر است. هر کدام از آنها از معادن مختلف تشکیل شده اند و شکل هر یک از آنها به شکل صفحه صفحه (لایه لایه) روی هم است. از آنجا که دانه ها از معادن مختلف تشکیل شده اند همینکه باران بر آنها ببارد صفحه ها بار الکتریسیته مختلف بخود می گیرند و این باعت ایجاد جنبش آن صفحه ها میشود. و جنبش آنها باعث نفوذ آب میان آنها میشود. بعد دانه ها با مواد غذائی درون خود که از مادر به ارث برده اند پروریده می شوند و بعد می رویند. دقیقاً همان مراحل و وضعیتی که قرآن گفته است.
منبع:قرآن شناسی

« و آفرینش خود را فراموش کرده و برای ما مثال زد! گفت: چه کسی استخوانها را در حالیکه پوسیده اند زنده می کند؟ ـــ بگو: کسیکه نخستین بار آن را پدید آورده و پرورش داد آن را زنده خواهد کرد و او به هر گونه آفرینشی داناست ـــ آن کسیکه از درخت سبز برای شما آتش قرار داد هنگامی که از آن آتش می زنید». 

(«انشاء» بمعنی: پدید آوردن و پرورش دادن چیزی است. فعل « تُوقِدوُن» فعل از مصدر ایقاد از باب افعال بمعنی آتش زدن است).

آیه می گوید هنگامی که از درخت (یعنی از چوب و هیزم آن یا از نفت و غیره که از درخت می آید) آتش می زنید، آتش زدن آن از درخت سبز قرار داده شده است.

می دانیم که آتش برای روشن شدن و روشن ماندن و سوختن و سوزاندن نیاز به اکسیژن دارد و اکسیژن نیز از درخت سبز می آید.
منبع:قرآن شناسی

« و این اوست که از ابر باران میفرستد، با آن جوانه های انواع رستنیها را در میآوریم، و از جوانه ماده سبز را درمی آوریم، که با آن ماده سبز دانه های خوشه ای درست میکنیم، و از تاره های نـخل پَـنگهای خـوردنی درست می کنیم، و باغهای انگور و زیتون و انار که ترکیبات مشترک زیادی دارند ولی همانند نمائی نمی کنند را درست می کنیم».

نکات آیه:

1ـــ همه گیاهان ماده سبز درست می کنند که آن بنوبه خود دانه و ثمر درست می کـند:

در سلول گیاهی کیسه های غشائی هست که در آن موادی درست می شود که کلروفـیل نامـیـده می شود. کلروفـیل به معنی «ماده سبز گیاهی و سبزینه» است که معادل آن در عربی «خـَضِـر» است (یعنی همان چیزیکه در آیه مطرح شده است). این ماده سبز (خضر) انرژی نوری خورشید را جذب می کند  و به انرژی شیمائی تـبـدیـل می کند.

ریشه های گیاه آب و مواد معدنی را از خـاک می مکـنـد کـه بـطـرف بـرگـها رسـانـده می شـوند و بـرگـهـا نیز از هوا دی اکسید می گیرند، بعد خَـضِر (یعـنی کـلـروفـیلها)،  مواد غـذائی مورد نیاز درخت را تولید می کنند که به سراسر آن صادر می شـود و بدنه درخت و مــیــوه و ثــمــر آن را درست می کـند.
کیسه غشائی (کلروپلاست) که درسلول قرار دارد بطور متوسط یک پانصدم میلیمتر است. سلول برخی از گیاهان صدها عدد از آن دارند. درون آن انبوهی غـشـاء وجود دارد. که در آنها خَـضِـر (ماده سبز، کـلـروفـیـل) وجود دارد.

2ـــ نخل، انگور، زیتون و انار ترکیبات مشترک زیادی دارند ولی همانند نمائی نمی کنند:

« و نمونه کسانیکه دارائی خود را در جستجوی خوشنودی خدا و استواری (ایمان) خود انفاق می کنند، مانند باغ پر درخت واقع در بلندی (بالاتر از تل) می مانند که اگر بارش سنگین به آن ببارد ثمر خود را دوچندان می دهد و اگر بارش سنگین به آن نبارد با بارشِ کمِ نیز ثمر خود را می دهد. و خدا به خوبی و بدی همه آنچه انجام میدهید نگاه می کند و آنرا می شناسد (265)».

(«بِصارَة» بمعنی: نگاه کردن به خوبی یا بدی و درستی یا غلطی و زشتی یا زیبائی چیز مشخصی است. و«بَصیر»: کسی است که به خوبی یا بدی، زشتی یا زیبائی، درستی یا نادرستی چیزی نگاه می کند و اندازه خوب و بدی آن را می شناسد. و منظور از بصیر بودن خداوند پس از این مثال اینست که همانگونه که خداوند به موقعیت خوب و بد یک باغ نگاه می کند و آن را می شناسد همانگونه نیز به موقعیت خوب و بد کارهای ما نگاه می کند و آنرا می شناسد).

نکته مورد نظر ما در آیه اینست که آیه می گوید باغی که در ربوة قرار داشته باشد با بارش سنگین دوچندان ثمر می دهد و اگر بارش سنگین به آن نبارد با بارشِ کمِ نیز ثمر خود را می دهد. ربوة به زمین مسطحی که در ارتفاع بالاتر از ارتفاع تل قرار داشته باشد گفته می شود. پژوهشهای علمی نشان می دهد که بهترین محیط برای رشد و باردهی درختان میوه و درختان ثمر دهنده محیطی است که در ارتفاع میان 300 تا 600 متر از سطح دریا قرار دارد. و این همان بلندی و ارتفاعی است که در زبان عربی رَبوَة نامیده می شود و آیه از آن صحبت می کند. محیط کِشتی که در چنین ارتفاعهائی قرار دارد این ویژگیها را دارد: وزش باد و نسیم و تجدید هوا، مرطوب بودن جو‏، در معرض تابش خورشید قرار داشتن، لطیف بودن جو، فراوانی آب، ‏انبار نمودن آب به اندازه لازم، بارانهای سنگین آفتهای آن و آنچه رشد گیاهان مختل می کند را می شوید (چون آب از بلندی به زمینهای پست حرکت می کند و در آن ارتفاعات نمی ماند)، امکان نفوذ ریشه های درختان به اعماق که بنوبه خود ریشک های زیادتری را می رویانند و مواد غذائی بیشتری را می مکند و بنوبه خود ثمر درخت را زیاتر می شود، و مقاومت درخت در برابر بادها و وزشهای تند نیز بیشتر می شود.

به این ترتیب باغی که در ربوة (در ارتفاع میان 300 تا 600 متر بالای سطح دریا) قرار دارد، با بارش سنگین ثمر خود را دوچندان می دهد، و اگر بارش سنگین به آن نبارد با بارش کم نیز به دلیل وجود ویژگیهای نامبرده در آن محیطها باز هم درخت ثمر خود را می دهد.
منبع:قرآن شناسی

«و در زمین مزرعه های کوچک ناهمگون در جوار همدیگر وجود دارد، در حالی که در آنها باغهای انگور، کشت و درخت های خرما از نوع  صنو و غـیر صنو وجود دارد، که همه با یک آب آبیاری میشوند ولی از نظر غذائی آنها را بر یکدیگر برتری میدهیم! دراین موارد برای کسانیکه فکر میکنند نشانه هائی وجود دارد».

نکات آیه: 1ــ مزرعه های کوچک کنار هم ناهمگون هستند.2ــــ صفات و خصوصیات میان درختان به صِنو و غیر صِـنـو بودن آنها بستگی دارد. 3ـــ در موارد مزبور نشانه هائی وجود دارد.

1ـــ مزرعه های کوچک کنار هم ناهمگون هستند:

در زمان محمد انسان می دانست که خاکهای زمین با هم فرق میکنند، ولی اینکه خاک دو مزرعه کوچک چسـبیده به هم نیز دقـیـقـاً یکی نیستند، از عـلـم امـروزی بشر است که با امکانات پیچیده علمی امروزی آنرا بدست آورده است.

2ــ صفات و خصوصیات میان درختان به صنو و غیر صنو بودن آنها بستگی دارد:

درختی که از درخت دیگر روئیده باشد صِـنـْـو نامیده می شود و درختی که از بذر روئیده باشد غیر صنو نامیده می شود.

آیه صفات و خصوصیات درختان را به صنو و غیر صنو بودن آنها مربوط می داند. واقعیت هـم همین است. درخت صِنو (یعنی درختیکه از درخت دیگری روئیده باشد) تمامی صفات و خصوصیات وراثتی درخت مادر خود را دربـردارد. یعنی از نظر رنگ، طـعـم، مـزه و غــیـره دقـیـقـاً مانـنـد درخـت مـادر است. ولی درخـتی که از بذر روئیده باشد، صفات و خصوصیات آن ترکیبی است از صفات و خصوصیات درخت مادر بعلاوه صـفـات و خصوصیات درخت پدر (که به درخت مادر تـلـقـیح شده است).

3ـــ در موارد مزبور نشانه هائی وجود دارد:

(منظور از وجود "نشانه ها"، وجود هـدایت خداوندی است). آیه این موضوع را مطرح می کند که در صورت نبودن هدایت پشت پدیده ها اگر بنا می بود چیزی بروید، در یک خاک و از یک آب منطقاً می بایست فقط یک نوع گیاه می رویید، نه اینکه مثلاً درخت خرما در انواع خاکها بروید.

چنانکه می دانیم در موجودات زنده از جمله گیاهان عنصری وجود دارد که گیاه را هدایت می کند. این عنصر که ژن نامیده می شود اطلاعاتی از ویژگیهای پدیده خود را با خود دارد که بنابر آن اطلاعات، پدیده خود را هدایت می کند.
منبع:قرآن شناسی

نگاهی به ساختمان میوه به هنگامی که به ثمرمی نشیند و همچنین نگاهی به چگونگی رسیدن آن ها کنید، که در این ها نشانه روشنی از قدرت وحکمت خدا برای افرادی که اهل یقینند است

خرما، انگور، انار، زیتون و انجیر میوه هایی بهشتی هستند که در قرآن و در آیات گوناگون به آن ها اشاره شده است. در آیات 65 و 67 سوره نحل می بینیم که به فرستادن آبی از آسمان آبی و سپس به زنده ساختن زمین بعد از مردنش و همین طور به میوه های خرما و انگور توجه شده است.

در آیه 19 سوره مؤمنون چنین آمده است که؛ پس پدید آوردیم برای شما بدان باغ هایی از خرما بن ها و انگورها شما راست درآن میوه هایی فراوان و از آن می خورید.

و همچنین در آیه بعدی همین سوره می خوانیم؛ و درختی که برون می آید از طور سینا، می روید با روغن و رنگی (نان خورشی) برای خورندگان.

در تفسیر می خوانیم که خرما و انگور تنها محصول آن ها نیست بلکه این دو محصول عمده و پر ارزش آن هاست وگرنه انواع مختلفی از دیگر میوه ها در آن یافت می شود.

در آیه 27 سوره فاطر به انواع مختلف میوه ها اشاره شده که می گوید:«آیا ندیدی که خدا باران را از آسمان فرود آورد و به آن انواع میوه های گوناگون و رنگارنگ پدید آورد و در زمین از کوه ها طرق زیاد و اصناف و رنگ های مختلف سفید و سرخ و سیاه خلقت فرمود» چنانکه مثلا در انگور شاید بیش از 50 نوع، و در خرما حدود 70 نوع وجود دارد.

دراین جا سؤالی پیش می آید که چرا در میان انواع میوه ها بالخصوص روی این میوه ها تکیه شده است؟

در پاسخ باید به این نکته توجه داشت که از نظر تحقیقات علمی غذاشناسان کمتر میوهای وجود دارد که برای بدن انسان به اندازه این میوه ها مفید و مؤثر باشد. نکته دیگری که در پاسخ به سؤال فوق باید یادآور شد این است که چون در حجاز، مدینه و طائف همین میوه ها بدست می آمد از این رو خداوند نعمت هایی را ذکر می کند که مردم آن ها را بشناسند.

هم چنین در آیه 99 سوره انعام به خلقت عجیب انار اشاره شده است:

« و هم اوست خدایی که از آسمان باران فرو بارد تا هر نبات بدان برویانیم و سبزه ها را از زمین برون آریم و در آن سبزه ها دانه هایی که بر روی هم چیده شده پدید آریم و از نخل خرما خوشه ای پیوته به هم بر انگیزیم و باغ های انگور و زیتون و انار که برخی شبیه و برخی نامشبه به هم است، خلق کنیم. شما در آن باغ ها هنگامی که میوه ی آن پدید آید و برسد به چشم تعقل بنگرید که در آن، آیات و نشانه های قدرت خدا برای اهل ایمان هویداست.» و در آیه اول سوره تین با قسم به انجیر و زیتون آن ها را دوباره به یاد مردم می آورد.

همان طور که ما ر قرن 21 میلادی می دانیم، این میوه ها خواص زیادی، هم در پزشکی و هم در صنعت دارند. و با خواندن قرآن این معجزه همیشه زنده می فهمیم که این عجایب نشانه ای از فدرت و حکمت خداست، خدایی که چندین هزاره ی گذشته به این عجایب و هزاران راز نهفته در قرآنش اشاره کرده که حال با گذشت زمان دانشمندان اعصار به کشف آنان می پردازند و حکمتش را در می یابند.
منبع:فرزانگان کرمان

در قرآن کریم، از میان همه رنگها به رنگ سبز به عنوان رنگ لباس بهشتیان معرفی شده است: "ویلبسون شباباًَ خضراً من سندس و استبرق" لباسهای سبز حریر و دیبا بپوشند.
اگر آب مایه حیات است، رنگ سبز نشانگر طراوت و زندگی می‌باشد چرا که طبیعت با این رنگ لباس حیات به تن می‌کند. خداوند متعال این شگفتی را به صورت زیبا ترسیم کرده و می‌فرماید:
"و جعلنا من الماء کل شیء حی"یعنی به وسیله آب هر چیزی را زنده قرار دادیم.
"فاخرجنا به نبات کل شیء فاخرجنا منه حقیراء" ‌به وسیله آب هر گونه گیاه برآوردیم و از آن گیاه جوانه سبزی خارج ساختیم.
رنگ سبز، رنگ گیاهان وطبیعت است و خداوند آنها را مظهر مسرت و شادی معرفی می‌کند: "فأنبتنا به حدائق ذات بهجة" پس به وسیله آب باغهای بهجت انگیز رویانیدیم. در تعریف بهجت آورده که البهجة حسن اللون و ظهور السرور فیه" بهجت بهترین رنگ است و شادی و نشاط در آن ظهور دارد.
امام صادق علیه السلام در بیان خاصیت رنگ سبز می‌فرماید:"سه چیز غم و غصه را از بین می برد 1- آب 2- رنگ سبز 3- خوشرویی.
امروزه علم با گذشت قرنهای متمادی خاصیت تقویت تحمل پذیری این رنگ را اثبات کرده است. دانشمندان جهت اثبات این امر آزمایشی را به شرح زیر بر روی کارگران انجام دادند.
کارگران را به دو گروه تقسیم کردند، به گروه اول صندوقهای سبز و به گروه دوم صندوقهای سیاه رنگ جهت حمل دادند. کسانی که صندوقهای سبز را حمل می‌کردند بدون هیچ گونه شکایتی با صبر و حوصله کار خود را به اتمام رسانند، ولی حمل کنندگان صندوقهای سیاه هموزن با صندوقهای سبز از خستگی زیاد، کمردرد، ناراحتی کلیه و ... شکایت می‌کردند. علاوه بر اینکه این رنگ بر سلامتی روح انسان تاثیر دارد، بر رشد و سلامتی جسم نیز موثر است.
منبع:کانون گفتگوی قرآنی

خداوند متعال در قرآن کریم، از رنگ قرمز به عنوان رنگ کوهها در جاده‌های پر پیچ و خم کوهستانی تعبیر آورده و می‌فرماید: برخی از کوهها دارای خطوط سفید و سرخ به رنگها مختلف آفریدیم. که با اندکی تامل در آیه فوق به ‌جایگاه رنگ قرمز در علم زمین شناسی پی می‌بریم زیرا کوههای سرخ رنگ منبع عظیم آتشفشانی هستند و مدام در حالت تلاطم می‌باشند. که نماد اصلی این کوهها، گرم و فعال بودن آنها است به همین علت در اثر تغییرات جغرافیایی شروع به فوران می‌کنند و در آیه37 سوره الرحمن نیز در سرخی دگرگونیهای صفحه آسمان به هنگام قیامت به این رنگ تشبیه شده است با این بیان که "پس آنگاه که آسمان شکافته شوند مانند چرمی سرخ وگلگون گردد.." "فاذا انشفت السماء فکانت وردة کالدهان" که کلمه "وردة" در این آیه به معنای گل سرخ تداعی کننده سرخی آسمان در هنگام قیامت است. که وجه شبه این تشبیه همان گرم بودن و فعال بودن زیاد است.
امام باقر علیه السلام از پدر بزرگوارشان نقل می‌کنند: "ایشان لباسی از جنس خز به پنجاه دینار خریدند و نیز لباسی قرمز رنگ از مصر خریده بودند و از آن دو استفاده می‌کرد و می‌فرمودند: " زیورهایی که خدا برای بندگانش پدید آورده و-نیز- روزیهای پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده؟... آیه 32سوره اعراف" و نیز در حدیث دیگر از امام صادق علیه السلام نقل شده است که : "ایشان را در روپوشی قرمز رنگ مشاهده می‌کنند و از این پوشش امام علیه السلام تعجب می‌کنند امام آیه فوق را تلاوت کرده، می‌فرمایند: "هیچ اشکالی در پوشیدن چنین لباسی نیست".
با دقت در احادیث مذکور و احادیث دیگر با چنین مضامینی استفاده می‌شود که ائمه علیهم السلام از این نوع لباسها در معرض عموم استفاده نمی‌کردند. بلکه در وقت و جای مخصوص از آنها بهره‌مند می‌شدند. چرا که، اگر غیر از این بود افراد با دیدن آنها در چنین پوشششی تعجب نمی‌کردند بلکه آن را عادی تلقی می‌کردند. از جمله امام صادق علیه السلام می‌فرماید: پوشیدن رنگ قرمز و استفاده از آن جز در عروسی و سایر مواقع مکروه است.
حکم بن عقبه از امام صادق علیه السلام نقل می‌کند: "وقتی به حضور امام رسیدم ایشان را در منزلی مزین در حالی که لباس تازه و روپوشی رنگین به تن داشت مشاهده کردم. امام علیه السلام فرمود:"در مورد رفتار من چه می گویی؟ گفتم شما را در پوشش جوانان لاابالی دیدم امام فرمود: ای حکم "زیورهایی که خدا برای بندگانش پدید آورده و-نیز- روزیهای پاکیزه را چه کسی حرام گردانیده؟... آیه 32سوره اعراف" این منزلی را که می‌بینی منزل همسرم است و من به زمان عروسی نزدیک هستم و خانه مرا خودت می‌شناسی".
و همچنین روایت است که دو نفر به سوی پیامبر صلی‌الله علیه و آله می‌روند و ایشان را در عبایی سرخ رنگ مشاهده می‌کنند آنها به پیامبر صلی‌الله علیه و آله عرض می‌کنند: ما تو را جوانمرد می‌پنداشتیم، پیامبر صلی‌الله علیه و آله فرمودند: من، فرزندانم و برادرم همه جوانمردیم".
که اگر در احادیث مذکور دقت نظر شود، معلوم می شود که ائمه معصومین علیهم السلام با عملکرد خود می‌خواستند بیان کنند که استفاده از رنگ قرمز به خاطر خاصیت تحریک کنندگی شدیدش در منزل و در نزد همسر خوب و ممدوح است. اما از طرفی دیگر نیز به خاطر همین صفتش و تاثیرات منفی ناشی از این ویژگی بویژه در بین افراد مجرد که باعث انگشت‌نما شدن و ایجاد مشکلات روحی و روانی از جمله زمینه فساد می‌گردد، هر چند ما چنین هدفی نداشته باشیم به همین دلیل استفاده از آن در عموم به خصوص در میان نامحرم نهی شده است.
منبع:کانون گفتگوی قرآنی

"انه یقول بقرة صفرآء فاقع لونها تستر الناظرین"
در این آیه "صفراء" با صفت "فاقع" آمده است. این چینش در بردارنده نکته مهمی در مورد رنگ زرد می‌باشد، زیرا فاقع از نظر لغوی به معنای زرد یکدست پررنگ و خالص می‌باشد و از دقت در معنای در آن چنین استفاده می‌شود که رنگ زرد با ویژگیهای مذکور تشابه زیادی با رنگ موی شتر دارد. زیرا اغلب، رنگ موی شتران زرد پر رنگ یکدست است. خداوند در قرآن کریم در این باره می‌فرماید:
"انما ترمی بشرر کالصفر کانه جمالت صفیر"
همانا آن (دوزخ) شراره سحابی چون کاخ پرتاب می‌کند گویی اشترانی زرد رنگند.
در آیه فوق "جمالة" جمع "جمل" به معنی شتر و "صفر" جمع صفرا به معنی زرد است.
در این آیه وجه شبه، رنگ زرد، شعله و سرعت آن می‌باشد که نتیجه چنین حالتی حرارت بخشی زیاد است. یعنی شعله‌های جهنم همانند شتران زردی هستند که از نظر تندی با سرعت زیاد به هم می‌پیچند. بنابراین حرارت بخشی یکی از خواص رنگ زرد می‌باشد.
با توجه به آیه مورد بحث "انه یقول بقرة صفراء فاقع لونها تسر الناظرین" خاصیت دوم رنگ زرد، سرعت بخشی آن می‌باشد. همان طور که در معنای "فاقع" بیان شد، رنگ زرد مورد نظر در آیه فوق، رنگ زردی با ویژگیهای خاص (یکدست، خالص، پررنگ) است. به عقیده عده‌ای چنین رنگی، منظری زیبا دارد. زیرا قرآن کریم در ادامه آیه ، با بیان "تسر الناظرین" به این امر اشاره آشکار فرموده است. امام صادق علیه السلام می‌فرماید: هر کس رنگ زرد بپوشد تا زمانی که در پایش است در خوشحالی به سر می‌برد و نیز از امام علی علیه السلام نقل شده است: هر کس کفش زرد بپوشد کدورت و غصه‌اش کاهش می‌یابد.
بنابراین با استناد به شواهد قرآنی و روایی مسرت بخش بودن، خاصیت دوم رنگ زرد می‌باشد و امروزه این امر برای روان شناسان نیز امری اثبات شده است و آنها معتقدند که: این رنگ علاوه بر حرارت بخشی، مظهر شادی آفرینی می‌باشد. از این رو در درمان بعضی از بیماریهای عصبی از آن استفاده می‌کنند.
امام صادق علیه السلام می فرماید: از کفش زرد استفاده کنید زیرا در آن سه خصلت زیر است:
1- چشم را نورانی می‌کند. 2- قوه جنسی را تقویت می‌کند.. 3- غم و غصه را از بین می‌برد.
مام باقر علیه السلام می‌فرمایند: "ما لباس زرد را در خانه می‌پوشیم." ایشان در بیان علت پوشش چنین لباسی در منزل فرموده‌اند: "همانا با زنی از قریش ازدواج کردم."
از فرمایشات امام باقر علیه السلام دو خاصیت مهم رنگ زرد استفاده می‌شود:
1- مسرت و نشاط آورد بودن
2- تحریک کنندگی.
ایشان به صراحت اهمیت و جایگاه این رنگ را در زندگی زناشویی بیان می‌کند. چون انسان موجودی است که از لحاظ فطری زیبا خلق شده و دوستدار زیبایی می‌باشد، و برای هر دو جنس، افزایش و حفظ زیبایی ظاهر همیشه جای خود را محفوظ نگه داشته و ارزش بالایی دارد. به همین علت به هر دو زن و مرد سفارش شده که جهت رعایت حقوق یکدیگر نسبت به آراستگی ظاهر کوشا باشند.
امام باقر علیه السلام در زمینه سفارش به آراستگی زنان می‌فرماید: برای زن سزاوار نیست که خود را نیاراید. و اما علی علیه السلام در حدیثی این آراستگی را مختص به همسرانشان معرفی می‌کنند و می‌فرمایند: زنهار که خود را برای مردم بیارایی و با معصیت به جنگ خدا بروی. البته تذکر امام مربوط به آرایشی است که فرد در مقابل نامحرم انجام می‌دهد در نتیجه عامل معصیت خود و دیگری می‌شود و به این روش شیطان را یاری می‌رساند.
همانطور که بیان شد، رنگها می‌توانند یک عامل برای آراستگی زن و مرد در زندگی زناشویی محسوب شوند و در تداوم روابط بین همسران نقش مهم ایفا کنند.
در همین راستا ابوخالد از سیره امام سجاد علیه السلام روایت می‌کند: " روزی به خدمت امام زین العابدین علیه السلام رسیدم و ایشان را با لباسی رنگین در اتاقی lمزین به رنگ شیری دیدم، مدت کمی در آنجا نشستم سپس جهت برگشتن بلند شدم، امام فرمود: "فردا به سوی من بیا" فردای آن روز دوباره به حضور ایشان رفتم. دیدم در منزلشان باز است و کسی در آنجا نیست امام مرا مورد خطاب قرار داد و فرمود" داخل شو" و وقتی داخل شدم دیدم اما در خانه‌ای گلی بر روی حصیر در حالی که لباس خشن به تن دارد نشسته است. اما فرمود: دیروز نزدیک به زمان عروسی بود و من به خاطر همسرم آراسته بودم"
منبع:کانون گفتگوی قرآنی

نور مجرد قابل رویت نیست و آنچه که ما میبینم از برخورد نور با ماده و انعکاس آن است.
نور خوشید در فضای خارج از جوّ زمین منتشر است اما فضا تاریک است و تنها در بر خورد با ماده و اجسام منعکس میشود و سطح اجسام از قبیل ماهواره ها و کرات و هوای اطراف زمین را روشن میکند.

و این نظریه که خداوند تعالی ابتدا نور و ماده (ظلمات) را بعنوان دو اصل اولیه خلقت ایجاد کرد و از ترکیب آنها اینهمه خلایق عالم را خلق نمود. (سوره انعام آیه 1 ).

خداوند خبر می دهد در ابتدا دو اصل‌ به نام‌ نور و ماده‌ آفریده‌ و از این‌ دو اصل ‌این‌ همه‌ ترکیبات‌ و اختلافات‌ بوجود آورده‌ در اول‌ سوره‌ انعام‌ میفرماید الحمدلله‌ الذی‌خلق‌ السموات‌ و الارض‌ و جعل‌ الظلمات‌ و النور. پس‌ در ابتدا خداوند ظلمت‌ را که‌ ماده‌ ظلمانی‌ است‌ آفریده‌ و بعد نور را؛ و ترکیبات‌ دیگر را از این دو اصل‌ خلق‌ کرده‌ است‌.
(اصول خلقت و بدو آفرینش ص 39 - از آیه الله محمد علی صالح غفاری )
منبع:کانون گفتگوی قرآنی